Call of Duty: Asrî Warfare – İnceleme

Tarih 2008 yılının Şubat ayı… Dışarıda lapa lapa kar yağan bir akşam arkadaşlarımla birlikte sık sık CoD 2 oynadığımız internet kafeye gerçek yola çıkıyoruz. Kafeye girip montları astıktan sonra bizi tanıyan kafe sahibi “size bir sürprizim var” diyerek hepimizi heyecanlandırıyor. Biz “bedava tost” naraları atarken kendisi Call of Duty 4’ü koyuyor önümüze. Oyunu başlatmamız ile birlikte hepimizin hayatı değişiyor.

Saatlerimizi, günlerimizi velev bayram tatillerimizi yutan Call of Duty 4: Çağdaş Warfare, ekibimizin ayrılmaz bir kesimi oluyor. Birebir internet kafede düzenlenen turnuvayı kazanıp birer laptop sahibi bile oluyoruz. Bu sayede 2009’da çıkan Çağdaş Warfare 2’yi kendi bilgisayarıma yükleyip oynama bahtı buluyorum. Odama da Oyungezer’in 2009 Aralık sayısından çıkan koca Cpt. McTavish posterini yapıştırıp, kendimi efsanenin kollarına bırakıyorum.

Aradan geçen yılların akabinde geçmişe ne emektar bilgisayarım, ne eski klanım, ne de posterlerim kaldı. Ancak yıllar sonra benim için meali büyük bir oyunun incelemesini yıllardır takip ettiğim bu platformda yazmak kaderin bir cilvesi olsa gerek.

Açıklandığı günden beri merakla beklediğim oyunun beta sürecinde de izlenimlerimi aktarma fırsatı bulmuştum. Ama bu metinde serinin seçtiği yeni yolu derinlemesine inceleyeceğiz. Gelin Asrî Warfare’in doğrularına ve yanlışlarına birlikte bakalım.


MW serisini Call of Duty’den farklı bir mahalde tuttuğumu söylememe gerek yok diye düşünüyorum. Bu sebeple bu incelemenin içerisinde oyunu ilişkin olduğu Çağdaş Warfare serisi ile sık sık kıyaslayacağım.

Tekrar mi beğenilmeyen Rus adamlar?

Birinci evvel serinin temelinde mahal alan ana hikayeden bahsetmek istiyorum. Bildiğiniz üzere Activision ve Infinity Ward, yeni oyunun tüm seriyi hafiften sıfırlayacağını aylar öncesinden belirtmişti. Yapımcı ekip inşa etmek istediği hikayenin tam ortasına –yine- oyun tarihinin en efsane sakallarından birine sahip Captain Price’ı yerleştirmiş. Temelinde efsanevi 1-4-1 ekibinin kuruluşunu anlatan hikaye, çağdaş yerkürenin korkutucu savaşlarını gözler önüne sermek için tasarlanmış.

Alışılmış bu türlü bir açıklama okuduğunuzda serinin nereden başlayacağını, hikayesini ve detaylarını merak ediyorsunuz. Infinity Ward’un yeni oyununun beni çok daha derin bir hikaye ile karşılayacağını beklerken yanıldığımı fark etmem birkaç dakikamı almadı. Rus erlerini ekranda gördüğüm an beni bekleyen şeyin huzursuzluğu kapladı içimi. Haklı çıktığımı gördüğümde ise bir nebze kalbimin kırıldığını söylemem gerek.

Klişe. Asrî Warfare’in senaryosunu tanımlayabilecek tek söz bu olacaktır. Her vakit olduğu üzere yeniden harika kahraman rolünü üstlenen Amerika, Rus işgali altında can çekişen Urzikstan ismindeki kurgusal bir memleketin lokal halkına yardım ediyor. Tekrar berbat bir Rus karakterimiz, Rusça bağıran erlerimiz ve farklı terörist öbekler oyunun içerisinde kendine bölge bulmuş. Bu kümelere da kısacık değinmek istiyorum çünkü devir hengam baş karıştırıcı olabiliyorlar. Biri ‘ana karakter grubunda’ bulunan Farah’ın yönettiği Urzikstan özgürlük ordusu, oburu ise Al-Qatala isimli kurmaca bir tertip. Motivasyonları ve amaçlarına ulaşma biçimleri farklı olsa da temelde iki kümenin da asıl gayesi Rus işgalinden kurtulmak.

Bravo 0-6 Going Dark

“Karakter grubu” diyorum çünkü Çağdaş Warfare bu kere bizi pek çok karakter ile karşılıyor. CIA ajanı Alex’ten, özgürlük ordusu kumandanı Farah’a, velev İngiliz SAS subayı Kyle Garrick’e kadar tüm karakterleri farklı kısımlarda oynama fırsatı buluyoruz. Tam da bu noktada Infinity Ward’un yapmak istediği şeyi anlıyorsunuz. Ancak hepimizin çok yeterli bildiği üzere bir şeyi istemek ile yapmak arasında çok büyük bir fark bulunuyor.

Evvel Captain Price’tan başlayalım… Açıkçası bu oyunda efsanevi karakterin geçmişi ile ilgili değerli detayların ortaya çıkmasını bekliyordum. Birtakım fragmanlarda genç Price’ın görünüyor olması, velev Alex isimli yeni karakterimizin resmen Price kopyası olması dikkatimi çekmişti. Başımdan senaryolar yazıyor, Alex’in Price’ın oğlu olabileceğine bile inanıyordum. Ama iddia ettiğiniz üzere başımda kurduğum hayallerin tamamı çöpe gitti. Captain Price, Çağdaş Warfare serisini sevenler için bir fan service olmaktan ileriye geçemiyor maatteessüf. Hikayenin değerli bir modülünde yanımızda olsa da kendisiyle hiç bu kadar uzak hissetmemiştim. Bir iki sahne dışında karakterin motivasyonu ve kim olduğu ile ilgili hiçbir şey öğrenemiyoruz. Tıpkı durum serinin baş berbatları için de muteber. Barkov kendinden nefret ettirmeyi bir halde başarsa da çok daha enteresan karakterler olan Al-Qatala başkanı Wolf ve sağ kolu Butcher hakkında hiçbir şey öğrenemiyoruz. Her noktada olduğu üzere burada da Nick Tarabay’e yazık edilmiş.

Açıkçası Kyle Garrick ve Farah’ın karakter gelişimi konusunda doruğa oynadığını düşünüyorum. Garrick oyunun en başında her şeyi sahih yapmaya çalışan bir er olarak önümüze çıkarken, oyun ahir yanlışsız olduğuna inandığı şeyi yapmak için her şeyi yapan bir komandoya evriliyor. Farah ise intikam yeminleri eden bir teröristten, devletini kurtarmak isteyen bir militan üzere görünmeye başlıyor gözünüze.

Yeni bir MW

Yeniden de Infinity Ward’un hakkını yemek istemiyorum. Yapımcı ekip oyunun havasını büsbütün değiştirmiş. Yeni oyun, serinin tartışmalı No Russian kısmından çok daha ağır sahnelere hane sahipliği yapıyor. Devir vakit savaşın yıkımını deneyimliyor, vakit hengam evlat infazları ile karşı zıdda kalabiliyorsunuz. Bu yüzden 50 kalibrelik Lapua ile ateş ettiğinizde erlerin patlaması üzere detaylar enteresan gelmemeye başlıyor.

IW, atmosfer konusunda da kendini aşmayı başarmış. Hele ki oyunun en sevdiğim kısmı olan Clean House’da işin rengi adeta değişiyor. Bir hücre konutunu bastığınız bu kısımda gece görüş dürbünleri ile kimin sivil kimin terörist olduğunu anlamaya çalışıyorsunuz. Yavaş yavaş girilen odalar, telsiz konuşmaları ve erlerin formasyonları “Allahım Swat mı?!” nidaları atmama sebep oldu.

Buna ek olarak oyunun önemli mealde zorlaştığını söylemeden de geçemeyeceğim. Yıllardır oynuyor olmamın verdiği gaz ile Hardened zorluk seviyesinde başladığım oyun, hengam vakit canıma okuyarak bildiğim Asrî Warfare oyunlarından biri olmadığını anlamama yol açtı.

Meydan Muharebesi

Evet, Infinity Ward bildiğimiz Çağdaş Warfare serisini hakikaten değiştirmiş. En azından değiştirmek için büyük bir adım atmış diyebiliriz. Zira oyunun çok oyunculu kısmı daha evvel yaşamadığınız bir MW deneyimi sunuyor.

Hepimizin bildiği üzere MW serisinin yüzde 50’lik kısmı çevrimiçi deneyime ilişkin. Kendime hayli güvenerek daldığım bu kısımda birinci birkaç saat sudan çıkmış balığa döndüm. Koşmaya çalışıyor, rakiplerin gerisine geçmeye uğraşıyor ve tüm uğraşlarıma karşın ölmekten kurtulamıyordum. İşte tam da bu noktada aydınlanarak alıştığım her şeyin değiştiğini fark ettim.

Örneğin serinin gayri oyunlarından alıştığımız run & gun, yani koş ve saldır stratejisi neredeyse mekanla bir edilmiş. Kimseyi arkalayamadığınız üzere etrafta pusu kuran oyuncuların en kolay gayesi haline geliyorsunuz. Bu da birinci saatlerde oyuna ve kişilere sonlanarak oyundan çıkmanıza yol açabiliyor. Lakin bu saatlerin akabinde kendi oyununuzu bularak yeni Çağdaş Warfare’in sunduğu kusursuz çevrimiçi deneyime ulaşabiliyorsunuz.

Arkacı_boss06

Oyunun suratının düşmesine yol açan en önemli sebeplerden biri de serinin yeni silah mekanikleri. Şahsen hiçbir Çağdaş Warfare oyununun bu denli gerçekçi mekaniklere sahip olduğunu hatırlamıyorum. Silahı kullandığınızı hissediyor ve çeşitlerine nazaran nasıl davranacağınızı öğrenebiliyorsunuz. Hiçbir devir keskin nişancı tüfekleri kullanmadığım serinin içerisinde birinci kere bu tipteki silahları tercih etmeye başladım. Zira iddia edebileceğiniz üzere keskin nişancı silahlarının verdiği vuruş hissi ve yansısı adeta boyut değiştirmiş. Bir de buna geniş silah kişiselleştirme sistemleri eklendiğinde mekanikler tadından yenmeyecek hale geliyor.

Infinity Ward o denli derin silah şahsileştirme sistemi geliştirmiş ki 1. seviyede kullandığınız silah ile 10. seviyedeki silah arasındaki uçurumu fark edebiliyorsunuz. Bu sayede oyunda istenilmeyen silah üzere bir durum da laf konusu değil. Her silah, seviye aldıkça çok daha tehlikeli hale geliyor. Bu sayede oyuncuların nabzına nazaran şerbet vermeyi başarmış yapımcı ekip. Ayrıyeten beta sürecinde de katliama sebep olan pompalı tüfekler hala çok güçlü.

Score streak’lerin konumunu tekrar killstreak sistemine bırakması da oyunun yavaşlamasının ana sebeplerinden. Oynadığım pek çok oyunda tarafından kıpırdamadan bekleyen ve yalnızca önünden geçenleri vuran kimselere rastladım. Frag almanın bu denli kıymetli hale gelmesi de vazife gayelerinin art planda kalmasına yol açmış. Buna ek olarak harita dizaynlarının da “flank” durumlarına pek tutarlı tasarlanmadığı da ortada. Bunların tamamı birleştiğinde oyunun devir vakit çok yavaşladığı göze çarpıyor.

Açıkçası en sevdiğim mod yeni Ground War modu oldu. 32 kişilik haritalarda büyük savaş hissiyatının verilişi hayli keyifli. Grubunuzla daha içli dışlı olabildiğiniz bu mod, hengam vakit Battlefield hissi de yaratmadı değil.

Spec Ops

Elimizde sahiden yeni bir Çağdaş Warfare deneyimi var. Serinin hayranları eminim birinci başlarda çevrimiçi oyun modunda zorluk çekecektir. Öte yandan oyuna alıştıktan sonra kopamamaya başlayacağınıza da eminim.

Toparlamak gerekirse CoD serisinde yeni bir sahife açılacak üzere görünüyor. Infinity Ward birinci adımları atmış olsa da bu geçişi şimdi tamamlayamamış üzere. Tekrar de çevrimiçi modun genişliği ve oyunun bir anda sizi kendinize bağlaması kimi eksilerinin önüne geçiyor. Bir sonraki Asrî Warfare oyunun ne üzere yeniliklerle geleceğini şimdiden merak ediyorum.

Menşe :Oyun Gezer

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

buca escort | İstanbul Escort